QUL BAZARI Gəldi başımıza min qan, min qada Bunlar tarixdən də bizə tanışdır. Bəşərin quldarlıq zamanında da Bu millət qul alıb, qul satmamışdır. Nədir qul bazarı, hardan çıxdı bu? Öz halal yurdunda millət qul oldu? Qış ötdü, yaz gəldi, bitmədi yonca Xəzana döndümü şirin xəyallar? Oturab səkidə küçə boyunca Müştəri gözləyir bu təzə qullar. Bir parça çörəkçin bu bədbəxılərin Açılır başına min cür oyunlar- Səhərdən axşama qaya capmağa, Zibil dasımağa hazırdı onlar. "Gəl" - deyə çağırsan, əllisi birdən Cumacaq üstünə daş səkilərdən. Özün seç, çəkinmir qul olduğuna Az, ya çox, nə versən sükrandır ona. Qulun nə haqqı var "Bu azdır" deyə Sahib ağasıyla çənə döyməyə? Satdıq Qarabağı uf demədən biz Satdıq otelləri, zavodları da. Min cür sərvətimiz, var-dövlətimiz Satıldı, el qaldı quruca yurdda. Biri-birimizi satırıq bu gün Ayıra bilmirik doğrmadan yadı. Vərdişə çevrilib satmaq bizimçün Daha satılmağa bir şey qalmadı. Hərraca qoymuşuq bu məmləkəti, İndi də satırıq namus, qeyrəti. Ünvan ləkələndi, ad ləkələndi, Tapdandı min illik şərəf də, şan da. Amandır, qoymayın, satılır indi Millətin mənliyi qul bazannda. Varlı tanıyıram vicdanı miskin, Qıymaz bircə quruş var-dövlətindən. Bir acı doydurmaq, nadan nə bilsin Savabdır yüz Kəbə ziyarətindən. Durduğumuz yerdə biz addım sayıb, İrəli getmədik bir addım belə. Daim dilədiyi haqqa çatmayıb, Bu millət nəyisə gözləyir hələ. Durur illər boyu durduğu yerdə Bu yolun əvvəli, axırı məchul. Millətin yarısı yad ölkələrdə, Yarısı doğmaca vətənində qul. Adamlar talanır öz mənzilində Əcnəbi sahibkar lap ağ eylədi. Aldığı zavodda ana dilində Danışmağı bizə yasaq eylədi. Əcnəbi ağadır sanki bu yurda Sinəm ayaqlara yol olmuş bu gun. Eloğlum həm yurdda, həm də kənarda Hakim əcnəbiyə qul olmus bu gün. Onlar iş axtarır yaşamaq üçün Bu adi istək də çox imiş məgər? Bizdən iş istəyən bu möhtacların Yaşamaq haqqı da yox imiş məgər? İstiqlal qazanıb biz elə bildik, Qurtardıq milləti qəhr edən oddan. Amma bilmədik ki, məhrum edildik, Dağlarda qurutdan, aranda tutdan. Əzilir, soyulur bu xalq günbəgün, Dözümdə, səbrdə, vallah, fil olduq. Bəlkə bu milləti qul eləməkçün Biz qan bahasına müstəqil olduq? Ölkəm müstəmləkə, yada qul ikən Millət gəlmələrə qul ki, deyildi. İndi bu məmləkət müstəqil ikən Millət qula dönüb sındı, əyildi. Ünvan ləkələndi, ad ləkələndi, Tapdandı min illik şərəf də, şan da. Amandır, qoymayın, satılır indi Millətin mənliyi qul bazarında. 6 noyabr. 1998. SUAL Zülmün sonu yox, haqq unudulmuşmu, ilahi? Dünyada ədalət yasaq olmuşmu, ilahi? Dillərdə yalan, amma könüllərdə həqiqət Haqq zalimə, düz əyriyə qulmuşmu ilahi? Meydan sulayan ağ yalanın al şərabından Millət təpədən dırnağa sərxoşmu, ilahi? Əzdikcə vətən oğlu vətən oğlunu qəsdən Bilməm, əzənin qəlbi məgər daşmı, ilahi? Vicdan kimi, insaf kimi hisslər içimizdən Bir yolluq atılmşmı, qovulmusmu, ilahi? Hər möcüzü idrak eləyərkən, bu bəlanı Qanmaqda beyinlər bu qədər boşmu, ilahi? Mart, 1998. BAHAR HAVASIYLA Qanadlı xəyallar göylərdən endi Nə çırpıntı qaldı, nə istək, həvəs. Qocaldım, könlümdən hər şey silindi Sənin buraxdığın izlər silinməz. Mənə qısqanardı bir vaxtlar hamı Könlüm o günləri necə əzizlər. Təzədən yasadır mənə dünyamı Ömrümün açdığı cığırı - izlər. O izlər könlümə çəkilən dağım, Fərəhim, kədərim, xeyrim, şərimdir. O izlər - içimdə gizli sığnağım, Könlümdən süzülən sətirlərimdir. Ömür yollarımın bir qarışında Ayrı düsmərnişəm hisslərimdən. Keçib bu izlərdən ömrün qışında Bahar havasıyla yaşayıram mən. Hələ bu dünyada nə qədər sağam, Mən bu hava ilə yaşayacağam. Ölərsəm, o izlər yaşanmış ömrün Ayaq izlərinə dönəcək bir gün. 23 avqust, 1998. BAYATILAR Əzizim dərdə mərdim, Düşməsin dərdə mərdim. Mənə dərman neyləsin? Tifilkən dərd əmərdim. Bayatilar! Sözə ənbər qatılar, Damarımda nəbz kimi atılar. Bayatının atəşindən, odundan Ürəyimdə neçə tonqal çatılar. Bayatılar! Sinə dağı, göz dağı, Məhəbbətin tüstülənən ocağı. Bir millətin kimliyini bildirən, Nəfəsindən ləpələnən bayrağı! Bayatının boyasına boyandım, Söz - qibləmdir, söz - eşqimdir, söz andım. Bayatının tilsiminə düşüncə Vallah şair ölduğuma utandım. Aprel, 1998. YAĞMASA... İstəyim budur ki, yolum gen olsun O nisyə gələcək qoy sənin olsun. Vaxtın öz ünvanı, öz adıyam mən İndinin, bu günün övladıyam mən. Ümid-boynumuza keçən kəmənddir Gözlə, öz-özünə -açilan deyil: Əkdiyin o taxıl yağışa bənddir Yağmasa, bir dənən beş olan deyil. İstərəm xəyalım, yuxum çin olsun İndi boş ümidlər ar gəlir mənə. Səpdiyin o toxum qoy sənin olsun Çörək ver mənə! İyun, 1998. Əvvəlki səhifə   Yuxarı   Sonrakı səhifə